De bergtoppen van Europa met zijn besneeuwde toppen liggen verspreid over 3 regio’s: Asturias, Cantabria en Castilla-León. De hoge toppen, veelal van boven de 2.000 m, wisselen zich af met diepe ravijnen. Het klimaat van dit bergmassief is regenachtig door de nabijheid van de zee, op ongeveer 20 Km

De vallei van Aran met 600 km2 is gelegen temidden van de Pyreneeën. Ze zal jullie verleiden met haar weilanden en bossen. Het is hier waar de rivier “Garona” ontspringt. De regio is een waar paradijs voor natuurreizigers. De bescherming die gevormd is door de bergen heeft ervoor gezorgd dat er exclusieve vlinders en bloemen beschermd blijven.

Het natuurpark van de Peñón de Ifach is één van de laatste bergketenen van Béticas met een hoogte van 332 meter. Volledig afgesloten van ander reliëf vraagt men zich wel eens af of die er wel niet geplaatst is geweest door een reus. Men heeft ongeveer 2 uur nodig om de top te voet de bereiken maar het is zeker de moeite waard aangezien men vanaf de top een spectaculair uitzicht heeft over bijna gans de Costa Blanca.
Het is ook niet voor niets dat hij het symbool van de Costa Blanca genoemd wordt.

De grotten van Valporquero en las Hoces de Vegacervera in Castilla y León strekken zich uit over 3 km. Enkel een bepaald deel is toegankelijk voor het publiek. Deze galerijen zijn gevormd geweest zo’n 5 a 25 miljoen jaar geleden. Het werk van het water en de erosie zorgen ervoor dat deze rijke natuur in constante evolutie vertoefd. U zal zich uitstekend voelen door de symfonie tussen druipstenen en stalagmieten. De oxidatie van ijzer geven kleur aan de spectaculaire polychrome schakeringen.

De grotten van Drac op het eiland Mallorca.
De namen van zijn zalen brengen herinneringen op “Bad van Diana”, “Theater van de feeën” en “Betoverende stad”. Het hoogtepunt van het bezoek is het ondergronds Martel meer van maar liefst 177m lang. Men kan er langs varen per boot of naar een concert luisteren.In beide gevallen is de ervaring indrukwekkend en onvergetelijk.

De lagunes van Ruidera zijn 16 kleine natuurlijke zwembaden verbonden door watervallen en beken die tezamen 20 kilometer lang zijn.
Verklaard als zijnde de spiegels van Castilla la Mancha zijn de lagunes van Ruidera een zee van rust voor vele trekvogels.
Terecht een aantrekking voor wandelaarsen natuur liefhebbers.

De Albufera van Valencia is een park ontstaan door de uitslippers van de oude baai en bezinksels van de rivieren Júcar en Turia die voor de definitieve scheiding met de zee gezorgd hebben in de tijd van de Romeinen. Toenmaals was de oppervlakte van het meer ongeveer 30.000 ha, maar met de tijd der jaren en door de interesse in nieuwe landbouwgronden, vooral rijst, hebben ervoor gezorgd dat de omvang verkleind is naar de actuele 2.800 ha. Er leven meer dan 50 verschillende soorten vogels in dit reservaat.
Het is trouwens uit deze regio dat de Spaanse rijst komt.

De zoutmeren van La Mata en Torrevieja vormen één van de vochtplekken van speciale interesse omwille van zijn botanische waarde, zijn landschap van ontwijfelbare schoonheid, en ook uit socio-economisch perspectief.
Men mag namelijk niet vergeten dat er de zoutwinningexploitatie van Torrevieja gevestigd is, één van de belangrijkste in Europa.
Meer dan 100 vogelsoorten wonen in het park tezamen met amfibieën en vele reptielsoorten, gevormd door 2 lagunes die gescheiden zijn door een smalle zandstrook.

Het waterreservaat van La Pedrera is een artificiële lagune van grote oppervlakte die gebouwd is geweest halverwege de 20ste eeuw om de overdracht van de rivieren Tajo-Segura te verdelen. Men komt dit tegen, bijna als verrassing, tussen de dorpen Hurchillo en Torremendo (Orihuela) en het is één van de belangrijkste reservoirs in het vernoemde gebied. Aangezien het dient als schakeling tussen 2 wateren zijn z’n waters van grote puurheid die een belangrijke rol spelen voor de vele vissen en watervogels.

De zoutmeren en zandvlaktes van San Pedro del Pinatar is een beschermd gebied in de regio van Murcia. Het is een vochtig gebied met zandvlaktes in het noordelijk deel van de Mar Menor. Binnenin deze beschermde plaats bestaat er een haven en een aantal zoutmijnen in exploitatie. In de zomer zijn deze stranden druk bezocht vooral dankzij de modderbaden. In 1985 is het als een beschermd natuurreservaat verklaard en in 1992 als regionaal park. Het is een zone met zandvlaktes die de Mar Menor met de Middellandse zee verbinden.

De meest bekende woestijn in Spanje is gelegen op zo’n 30 kilometer ten noorden van Almería, in een ravijn tussen de bergketens Filabres en Alhamilla die er gelijktijdig voor zorgen dat de vochtige winden en de regens het territorium van Tabernas niet kunnen bereiken en deze zijn eveneens verantwoordelijk voor de vorming van deze woestijn met zowel een droog als exceptioneel landschap dat indrukwekkend en boeiend is.
De woestijn van Tabernas heeft een oppervlakte van 11.625 ha waarvan de bezoeker kan genieten met een wandeling over het hele traject van zo’n 7 kilometer.

De Mar Menor is een zoutwater lagune gelegen vlak aan de Middellandse zee in de regio Murcia. Zijn speciale ecologische en natuurlijke karakteristieken maken van de Mar Menor een uniek landschap en is de grootste zoutwater lagune van Europa. De halve maanvorm is gescheiden van de Middellandse zee door een smalle zandstrook van 22 km lang en tussen de 100 en 1.200 meter breed, genaamd La Manga del Mar Menor. Het heeft een kustlijn van maar liefst 73 km met zandstranden aan transparante wateren en met een diepte van 7 meter en een
oppervlakte van 170 km2.

Het rijke milieu van de Sierra Espuña en zijn dorpen zijn de grootste aantrekkingskracht die zich hebben voorgedaan in onze omgeving.
De spectaculaire omgeving met natuurlijke plaatsen zijn waarschijnlijk de oorzaak van de verhoging van het toerisme in de zone met een verscheidenheid van bezoekers uit heel de wereld. Als we hieraan de verzorging en vertroeteling aan toevoegen tezamen met het in ere houden en de aanbieding van allerhande diensten, kunnen we de ontwikkeling van deze streek begrijpen.

Sierra Nevada is een bergmassief dat behoort tot de Betische samenhang, in concreet de Penibetische systemen, gelegen te Andalusië dat zich uitstrekt over de midden-zuidoost zone van de provincie Granada en een deel van het zuidwesten van de provincie Almería. In 1986 is het verklaard tot biosferisch reservaat door UNESCO en in 1999 is er een groot deel verklaard tot nationaal park. Het is het hoogste bergmassief van West Europa, na de Alpen, en het dak van het Iberisch schiereiland met de bergtop Mulhacén van 3.482 m hoogte.